پر جذبه و زيباى « بسم‌الله » با رسم الخط خاصى ( با حذف الف بسم ) در اول هر سوره ، غير از سوره توبه ، تكرار شده است ، راستى چرا اين همه تكرار ؟ هنگامى كه به تفاسير مراجعه مىكنيم ، مىبينيم در اين زمينه مطالب ، پرسش‌ها و پاسخ‌هاى زيادى وجود دارد از قبيل : 1 - آيا همراه نزول ساير آيات قرآن ، « بسم الله » هم نازل شده و در هر سوره آمده است ؟ 2 - آيا « بسم الله » در هر سوره جزء آن سوره است يا آيه مستقلى است ؟ شروع سوره با « بسم الله » است يا با آيه پس از « بسم الله » ؟ 3 - آيا « بسم الله » يك آيه كامل است يا جزء آيه بعد است ؟ برخى گفته‌اند بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ جزء قرآن نيست يا لااقل جزء هر سوره از سوره‌هاى قرآن نيست ؛ بلكه كلام و جمله‌اى زيبا ، پرمعنا و متبرك است كه طبق دستور اسلام در اول هر كار و آغاز هر چيزى قرار مىگيرد ، بدون آن كه جزء آن كار باشد . سخنى را شروع مىكنند ، مطلبى را مىخواهند بنويسند ، ساختمانى را مىخواهند بسازند ، مىخواهند مسافرتى بروند ، همه اين كارها را با « بسم الله » شروع مىكنند ؛ اما بسم الله جزء اين كارها نيست . مثال روشن‌تر اين كه شما نامه‌اى را به كسى مىنويسيد و در اول آن جمله بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ را ذكر مىكنيد ، اين جمله جزء نامه شما نيست ، بلكه شروع مباركى است كه طبق احساس وظيفه در آنجا آوردهايد . ذكر و نوشتن « بسم الله » در آغاز سوره‌هاى قرآن نيز چنين است .